" ماه پشت ابر مانده است ؛ و خورشید پشت کوه ؛ آسمان ابری است...

سرنوشت تکاپوی رود سکون است ؛ و فرجام سیل خروشان مسیل ؛ و عاقبت باران تبخیر...

ماه به دور زمین میچرخد و زمین به دور خورشید و او به دور او ؛

آسمان ابری است و زمین آرام و چشم ه ها خروشان ...

گفت : هارا گازا مع کاست و از لا و حاد لا و جا نون نه را و دال

... "" اتت روائح رند الحمی و زاد غرامی ، فدای خاک در دوست باد جان گرامی ""...

( بوهای خوش از جانب اقامتگاه معشوق آمد و عشق و شیفتگی من زیاد شد )

..."" کتبت قصه شوقی و مدمعی باکی ، بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی""...

( داستان شوقم را نوشتم در حالیکه چشمانم گریان شد )

..."" بیا که در دل خسته توان درآید باز ، بیا که در تن مرده روان درآید باز ""...

هی خیال باطل

.

.

.

بارا آآآ یا ای آآآ فا توت ااا با نزدیک نیست؟ ااا ما یا دال درد

کاف هاف داف راف دالم شین به جر ااا نا سین بدون نون رم کردم

"" رنج تن دور از تو ای تو راحت جانهای ما

چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما/

صحت تو صحت جان و جهان است ای قمر

صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما /

عافیت بادا تنت را ای تن تو جان صفت

کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما/

گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد

کان چراگاه دل است و سبزه و صحرای ما/

*رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت*

تا بود آن رنج همچون عقل جان آرای ما / جناب مولانا

اما : گوهر مخزن اسرار همان است که بود... لاجرم چشم گهربار همان است که بود...